Birlikte bir karar alırlar;diğer yaz,tanışdıkları güne kadar birbirleri ile hiç görüşmeyeceklerdir.Eğer bu süre zarfında birbirlerini unutmaz ve içlerinde yanan aşkın ateşi sönmezse,ömür boyu birlikte olacaklardır.Ayrılırlar,bir yıl geçer…

Adam çok büyük heyecan içersinde otelin yolunu tutar.Otele ulaştığında ise beklemedik bir şok ile karşı karşıya kalır.O sımsıcak insanların yer aldığı,hayatının aşkını tanıdığı otel şimdi yerle bir olmuştur.Dün çıkan yangında otel tamamen yanmış,içersindeki onlarca kişi yanarak ölmüştü.Ölenlerin arasında,heyecandan bekleyemerek buluşacakları günden bir gün önce gelen hayatının aşkı da vardı.Bu acıya dayanamayan adam intihar eder.Mutlu bir aşk hikayesi kötü bir sonla biter.

Bu hüzünlü hikayeden esinlenerek Eagles grubu “Hotel California” parçasını yazarlar.Parçada hikayenin başı ve sonu bilerek kullanılmaz.Genel olarak otelin sıcaklığından bahsederler.

On a dark desert highway cool wind in my hair
Karanlık bir çöl otoyolunda serin rüzgar saçlarımda

Warm smell of colitas rising up through the air
Colitaların sıcak kokusu yükseliyor havaya

Up ahead in the distance I saw a shimmering light
İleride bir mesafede parlak bir ışık gördüm

My head grew heavy and my sight grew dim
Ağırlaştı başım ve bulanıklaştı görüşüm.

I had to stop for the night
Gece için durmalıydım

There she stood in the doorway;
Orada kapının önünde durdu

I heard the mission bell
Görev zili duyuldu

And I was thinking to myself
Ve kendi kendime düşünüyordum ki

‘This could be Heaven or this could be Hell’
‘Cennet de olabilir bu cehennem de’

Then she lit up a candle and she showed me the way
Sonra bir mum yaktı ve bana yolu gösterdi

There were voices down the corridor
Koridor boyunca sesler vardı

I thought I heard them say…
Sanırım şöyle dediklerini duydum onların:

Welcome to the Hotel California
California oteline hoşgeldiniz

Such a lovely place
Ne kadar hoş bir yer

Such a lovely face
Ne kadar hoş bir çehre

Plenty of room at the Hotel California
Bir çok oda var otel california da

Any time of year you can find it here
Yılın herhangi bir zamanı bulabilirsiniz burada

Her mind is Tiffany-twisted she got the Mercedes bends
Aklı “Tiffany-dalgın” “Mercedes kavisleri”

She got a lot of pretty pretty boys that she calls friends
Bir sürü tatlı çocukları vardı arkadaş diye çağırdığı

How they dance in the courtyard sweet summer sweat.
Sahnede nasıl dansettikleri tatlı yaz teri

Some dance to remember some dance to forget
Bazı danslar hatırlamak içindir unutmak içindir bazısı

So I called up the Captain
Böylece hatırlattım kaptana

‘Please bring me my wine’
‘lütfen şarabımı getirin bana’

He said’We haven’t had that spirit here since nineteen sixty nine’
O dedi ki; “o ruhu yakalayamamıştık 1969 dan bu yana”

And still those voices are calling from far away
Ve o sesler çok uzaklardan çağırıyor hala

Wake you up in the middle of the night
Uyandırır seni gecenin ortasında

Just to hear them say…
Sadece onların şunu demelerini duymaya…

Welcome to the Hotel California
California oteline hoşgeldiniz

Such a lovely place
Ne kadar hoş bir yer

Such a lovely face
Ne kadar hoş bir çehre

They livin’ it up at the Hotel California
Otel California’da yaşarlar şaşaa içinde

What a nice surprise bring your alibis
Ne kadar güzel bir sürpriz getirir bahanelerinizi

Mirrors on the ceiling
Aynalar tavanda

The pink champagne on ice
Buzda pembe şampanya

And she said ‘We are all just prisoners here of our own device’
Ve o dedi ki; “burada hepimiz sadece mahkumlarız kendi düzeneğimizin”

And in the master’s chambers
Ve ana salonda

They gathered for the feast
ziyafet için toplandılar

The stab it with their steely knives
Çelik bıçaklarıyla onu doğradılar

But they just can’t kill the beast
Fakat canavarı öldüremezler

Last thing I remember I was
Hatırladığım son şey benim

Running for the door
Kapıya koştuğumdu

I had to find the passage back
Geçidi tekrar bulmalıydım.

To the place I was before
Daha önce bulunduğum yere açılan

‘Relax’said the night man
“Rahatla” dedi adam

We are programmed to receive.
Varmak için programlandık

You can checkout any time you like
İstediğin zaman kontrol edebilirsin

but you can never leave!
Ama ayrılamazsın asla!

On a dark desert highway cool wind in my hair
Karanlık bir çöl otoyolunda serin rüzgar saçlarımda

Warm smell of colitas rising up through the air
Colitaların sıcak kokusu yükseliyor havaya

Up ahead in the distance I saw a shimmering light
İleride bir mesafede parlak bir ışık gördüm

My head grew heavy and my sight grew dim
Ağırlaştı başım ve bulanıklaştı görüşüm.

I had to stop for the night
Gece için durmalıydım

There she stood in the doorway;
Orada kapının önünde durdu

I heard the mission bell
Görev zili duyuldu

And I was thinking to myself
Ve kendi kendime düşünüyordum ki

‘This could be Heaven or this could be Hell’
‘Cennet de olabilir bu cehennem de’

Then she lit up a candle and she showed me the way
Sonra bir mum yaktı ve bana yolu gösterdi

There were voices down the corridor
Koridor boyunca sesler vardı

I thought I heard them say…
Sanırım şöyle dediklerini duydum onların:

Welcome to the Hotel California
California oteline hoşgeldiniz

Such a lovely place
Ne kadar hoş bir yer

Such a lovely face
Ne kadar hoş bir çehre

Plenty of room at the Hotel California
Bir çok oda var otel california da

Any time of year you can find it here
Yılın herhangi bir zamanı bulabilirsiniz burada

Her mind is Tiffany-twisted she got the Mercedes bends
Aklı “Tiffany-dalgın” “Mercedes kavisleri”

She got a lot of pretty pretty boys that she calls friends
Bir sürü tatlı çocukları vardı arkadaş diye çağırdığı

How they dance in the courtyard sweet summer sweat.
Sahnede nasıl dansettikleri tatlı yaz teri

Some dance to remember some dance to forget
Bazı danslar hatırlamak içindir unutmak içindir bazısı

So I called up the Captain
Böylece hatırlattım kaptana

‘Please bring me my wine’
‘lütfen şarabımı getirin bana’

He said‘We haven’t had that spirit here since nineteen sixty nine’
O dedi ki; “o ruhu yakalayamamıştık 1969 dan bu yana”

And still those voices are calling from far away
Ve o sesler çok uzaklardan çağırıyor hala

Wake you up in the middle of the night
Uyandırır seni gecenin ortasında

Just to hear them say…
Sadece onların şunu demelerini duymaya…

Welcome to the Hotel California
California oteline hoşgeldiniz

Such a lovely place
Ne kadar hoş bir yer

Such a lovely face
Ne kadar hoş bir çehre

They livin’ it up at the Hotel California
Otel California’da yaşarlar şaşaa içinde

What a nice surprise bring your alibis
Ne kadar güzel bir sürpriz getirir bahanelerinizi

Mirrors on the ceiling
Aynalar tavanda

The pink champagne on ice
Buzda pembe şampanya

And she said ‘We are all just prisoners here of our own device’
Ve o dedi ki; “burada hepimiz sadece mahkumlarız kendi düzeneğimizin”

And in the master’s chambers
Ve ana salonda

They gathered for the feast
ziyafet için toplandılar

The stab it with their steely knives
Çelik bıçaklarıyla onu doğradılar

But they just can’t kill the beast
Fakat canavarı öldüremezler

Last thing I remember I was
Hatırladığım son şey benim

Running for the door
Kapıya koştuğumdu

I had to find the passage back
Geçidi tekrar bulmalıydım.

To the place I was before
Daha önce bulunduğum yere açılan

‘Relax‘said the night man
“Rahatla” dedi adam

We are programmed to receive.
Varmak için programlandık

You can checkout any time you like
İstediğin zaman kontrol edebilirsin

but you can never leave!
Ama ayrılamazsın asla!

Adını anmak güzeldi,
dost ağızlarda sana dair cümlelerin
ıslatılması…
Adını anmak…
Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel
avuntularına sırt çevirip senden söz açmak…
Biraz gülünç, biraz sitemkar…
güzeldi…
Adının Türkçedeki yankısı özeldi…

Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı,
Sülalesi Kandilli yoğurtçunun mekanında…
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneşli bir mavilikte….
güzeldi..

İpe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
Yüzyıllık bir hasreti gidermek güzeldi…

Güzeldi’li geçmiş zamanları düşünüyorum
şimdi…
Cümlelerimiz öznesiz…Umursayan yok,
Kanlıca’daki yoğurdu…

ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir
aşkın mührüdür artık…

Yılmaz Erdoğan

Aşk aslında hangi güzellikten etkilenirdi?Örneğin üstte eklediğim şiir yarin,hangi güzelliğinden bahsetmektedir?Dıştan görünen midir?Yoksa yarin insani güzelliğimidir.Tabi ki son verilen yanıttır.Üstte demiştim ya insanoğlu iltifat edemez,etse bile sadece dış görünüşüne yorum yapar.Bu durum aşıklar için geçerli değildir.Aşık bir insan karşı tarafın tek özelliğini önemsemez.O onun için bir bütündür…Kaşı,gözü neyse kalbi,yüreği,ruhu da odur.Çünkü o yardır ve artık gerçekleri saklamak yersizdir.İşte ancak insan aşık olabilirse,gerçekleri bir o kadar korkusuzca haykırabilir.Çünkü yarin güzelliği gözlerini büyülemiştir artık,geriye kalan gül,gonca,gökyüzü,deniz vs. ümitlerini keserler,bilirler ki o artık gerçek aşkı bulmuştur.

Aşkı bir kenara koyduğumuzda karşımızda güzel bir yemekten arta kalanlar kalır.Gerçeği gördüklerini düşünürler,oysa gördükleri sadece…Bu yüzden güzelliği geçici sanarlar,oysa güzellik ölümsüzdür.Yüzler buruşur,saçlar beyazlar ama ruh eskimez,yıpranmaz,yara almaz.O tüm ihtişamıyla ebediyete kadar güzelliğini korur.Bu güzelliği fark etmek için insanın mutlaka aşık olmasının gerekmesi ne acıdır.

Peki sadece yare mi aşık olmak gerekir?Hayır,siz yar bulamadıysanız,yaratıcıya aşık olun,güzelliklere aşık olun,iyiliğe aşık olun…Emin olun ki aşk tek bir histir,kime olduğunuzdan çok, aşık olup olmamadığınızı bilmeniz önemlidir.

Issız adam ise diğer filmlere nispeten daha oturaklı olmuş,en azından bir hikayesi,bir konusu olan bir film.Bazı ikili sahneler de biraz yapmacılık olmuş,özellikle küfür sahneleri çok sırıtmış…Filmin başrollerinin çok güzel ve yakışıklı kişiler olmaması filmin gerçekçiliğini artırmış diyebilirim.Ada çok hoş bir bayan fakat inanılmaz güzel bir kız değil daha çok şirin,sempatik diyelim.Alper ise yakışıklı değil karizmatik diyelim.

Filmde Ada’nın yaptığı benzetmeler çok sık olduğu için biraz sıktı.Onun harici ikisi de normal bir oyunculuk sergilediler.İlk ayrılmalarında ki kahve içme sahnesi çok zorlama,son ayrılık sahnesinin de biraz garip olduğunu söylemeden edemicem.Ayrıca Alper’in annesi kıza üstüne basa basa ondan vazgeçme demesine rağmen neden ilk ayrılalım dediğinde ayrıldığını da hala anlamış değilim.İnsan biraz daha zorlayıp bir konuşmaya çalışırdı.Hatta kızımız öyle abartmış ki ülke değiştirmiş…

Filmde Alper’in annesini canlandıran Müzeyyen Hanım ise ben yılların oyuncusuyum diye bas bas bağırıyordu.Onun olduğu sahnelerde gerçek bir oyunculuk vardı.Çağan Irmağ’ın ona söylediği her şeyi hakkıyla yerine getiren Yıldız Kültür(Müzeyyen Hanım) filmde bulunması gerçekten büyük bir şanstı.

Melis Birkan(Ada) kocaman mas mavi gözleriyle biraz ukalılığı,biraz şirinliğiyle izleyici kendine çekip,onun tarafında olmamızı sağlıyordu.Cemal Hünal(Alper) ise kendi hayatına benzeyen bu karakterde çokta sırıtmamış fakat giyim tarzının neden bu kadar kötü olduğunu hala anlamadım.O kadar zengin olan bir insanın neden bu kadar gelişi güzel bir giyim tarzı olur ki?Ayrıca yine bu kadar zengin bir adamın evinin kapısı bu kadar kötü olur?Alışveriş için bir tomar parayı o vermemiş miydi?Tabi filmin bu kısımları oyuncuları değil Çağan Irmağı ilgilendiren durumlardı.Çağan Irmak filmin en son kısmını güzel düşünmüş,o sahne sinemada ki bir çok bayan arkadaşımızın ağlamasına sebep olmuştur.

Kısaca özetlersek;çağan ırmaktan yine güzel bir film…

Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk�
karşılaşmadan sonra,bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için,hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler.

Gençtiler, çok genç…

Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında… Sırf birbirlerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra… 

Okullarını bitirince hemen evlendiler.�
Mutluydular hem de çok mutlu… Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onların ki…

Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü…
Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, ‘bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur’ diyerek devam ettiler hayatlarına.

Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler…

‘Senin için ölürüm’ derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam da ‘Hayır, ben senin için ölürüm’ diye yanıt verirdi hep…

Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın,�
‘Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak….
‘Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu,
‘Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma’ Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı… Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi ya zaten….

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler.

Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı.�
Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı.

Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde ‘satılık’ levhası asılı olan.

‘Ne dersin, bu evi alalım mı?’ dedi adama.
‘Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile.�
Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı…’

‘Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim?’ diye yanıt verdi adam. ‘Amerika’daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı… Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık….’

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu, adam Amerika’ya giderken. Her gün , her saat konuştular telefonla.

Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında.

Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için,�
sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: ‘Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut…’

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri.

Derdini söylemesi için yalvardı adama, ‘Senin için ölürüm,�
biliyorsun, ne olur anlat’ diye dil döktü boş yere… Yıllardır sevdiği adam,�
duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği…

Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, ‘Artık dayanamıyorum, sana söylemek�
zorundayım’ diye sözünü kesti arkadaşı. ‘O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen.�
Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya…

‘Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları’ diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı…. Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı… Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın…

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp,�
bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi.

İnkâr etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında…

Ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, ‘son bir kez kucaklamak�
isterim seni’ diyecek oldu ama kadın, ‘defol’ dedi nefretle…

İlk celsede boşandılar… Modern bir aşk hikâyesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın.�
Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika’ya yerleştiğini öğrendi.

Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan�
nefretin alması için dua ediyordu.

Aradan bir yıl geçti… Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı.

Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. ‘Sen, buraya ne yüzle geliyorsun’ diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

‘Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor.’ dedi genç kadın.

Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı:

‘Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o�
bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika’daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi.

Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika’ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim Sana bu kutuyu vermemi istedi.’Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın…

Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kâğıt duruyordu kutuda.

İlk kâğıtta, ‘Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem’ diyordu… Sırayla okudu;

‘Seni çok sevdim’,

‘Seni sevmekten hiç vazgeçmedim’,

‘Senin için ölürüm derdin hep, doğru�
söylediğini bilirdim.’

‘Fakat benim için ölmeni istemedim’

‘Şimdi bana söz vermeni istiyorum.’

‘Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?’

son kâğıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın… Ve son kâğıtta şunlar yazılıydı:

‘Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım.Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım….’