Emre’nin yaptığı projelerden bazıları; “Akıllı çöp kutuları, Tsunami dalgalarının belirlenmesi, Akıllı kuluçka makinası, Gps yer hareketi ölçme sistemi, Access giriş çıkış sistemi, Elektronik pusula vb.” Bu projelerin hepsini bir dönemde değil zamana yayarak yapmıştır. Ayrıca bir çok okula danışman hocalık görevinide yerine getirmektedir. Halen Santral İstanbul‘da atölye eğitmeni olan ve yaptığı işi zevkle yapan Emre, çocukların genç yaşlarda elektronikle tanışmasını ve bu zevkli alanda başarılı olmasını hedefliyor.

Çocuklar için yaptırdığı projeler arasında; “Işıklı çöp adam, Fırça robot, Güneşlenen robot, Işığı yakalamaya çalışan robot, Solar salıncak, Akıllı ev vb.” Bu tarz projeleri bir çok yetişkin insan bile yapamıyorken, çocukların çok ufak yaşlarda böyle bir imkana sahip olmaları gerçekten bulunmaz bir şans… Düşünsenize bugün siz sokaktan 10 yaşında bir çocuk çevirip “hiç proje gerçekleştirdin mi ?” diye sorsanız %99′luk bir kısımdan red cevabı alırsınız. Hatta proje’nin ne demek olduğunu bile bilmeyenler çıkabilir. İşte çocuklarınızın daha ufak yaşlarda %1 kesime girebilmeleri için bu tarz eğitimler şart…

Geliştiren,araştıran, merak eden nesillere sahip olmamız dileklerimle…

Not: Emre Uzun’a ulaşmak için emreuzun53@mynet.com adresini veya 0555 459 10 41 telefonunu kullanabilirsiniz.

Emre Aydın,müzik piyasasına bomba gibi düşen genç sanatçılardan,Afilli Yalnızlık albümünde birkaç parça hariç ünlenmeyen şarkısı kalmadı diyebiliriz.Sizler için Afilli Yalnızlık albümünden çok göze batmayan fakat dinleyenlerin çok beğendiği bir şarkıyı seçtim.Özellikle ilk giriş müziğini her duyduğumda dinlediğim aygıtın sesini açtığım bir parçadır.Youtube üzerinden bir video ile paylaşmak istedim.Çünkü bildiğiniz gibi mp3 paylaşımı yasak.Video pek iyi hazırlanmamış fakat müziği dinlemeniz yeterli olacaktır.İsteyenler için parçanın sözleri aşağıdadır;

Sakın ağlama,  tanıdık yalnızlık,  evvel allah tanıştık

Evvelden

Kokunu bırakma, çok sevdim kokunu,  bilemezsin al götür

Kokunu

Çocuktun hep sen,  elinde balonla   . engel miydim ben 

İğne miydim 

Bir bakmışım ki ben,  elmalar düşmüş,  tükenmişiz, 

Kepenkler inmiş 

Ve uğraşmak anlamsız

Yüzündeki yabancı

Her geçen saniye bana daha yabancı 

Ve böyle olmasın bildiğim gibi kal sen

Her geçen saniye daha da zorlaşmasın

Ve gülümse şimdi 

Haklıydın hep sen,  acılar bedava,  mecburduk hep uzaktan

Bakmaya

Çok yorgunum ben,  eski bir saat gibi   . hırpalandım

Istanbul gibi 

Bebeğim 

Oyunun en güzel yerinde zil çalınca üzülürdük ya 

Öyleyim