Adını anmak güzeldi,
dost ağızlarda sana dair cümlelerin
ıslatılması…
Adını anmak…
Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel
avuntularına sırt çevirip senden söz açmak…
Biraz gülünç, biraz sitemkar…
güzeldi…
Adının Türkçedeki yankısı özeldi…

Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı,
Sülalesi Kandilli yoğurtçunun mekanında…
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneşli bir mavilikte….
güzeldi..

İpe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
Yüzyıllık bir hasreti gidermek güzeldi…

Güzeldi’li geçmiş zamanları düşünüyorum
şimdi…
Cümlelerimiz öznesiz…Umursayan yok,
Kanlıca’daki yoğurdu…

ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir
aşkın mührüdür artık…

Yılmaz Erdoğan

Aşk aslında hangi güzellikten etkilenirdi?Örneğin üstte eklediğim şiir yarin,hangi güzelliğinden bahsetmektedir?Dıştan görünen midir?Yoksa yarin insani güzelliğimidir.Tabi ki son verilen yanıttır.Üstte demiştim ya insanoğlu iltifat edemez,etse bile sadece dış görünüşüne yorum yapar.Bu durum aşıklar için geçerli değildir.Aşık bir insan karşı tarafın tek özelliğini önemsemez.O onun için bir bütündür…Kaşı,gözü neyse kalbi,yüreği,ruhu da odur.Çünkü o yardır ve artık gerçekleri saklamak yersizdir.İşte ancak insan aşık olabilirse,gerçekleri bir o kadar korkusuzca haykırabilir.Çünkü yarin güzelliği gözlerini büyülemiştir artık,geriye kalan gül,gonca,gökyüzü,deniz vs. ümitlerini keserler,bilirler ki o artık gerçek aşkı bulmuştur.

Aşkı bir kenara koyduğumuzda karşımızda güzel bir yemekten arta kalanlar kalır.Gerçeği gördüklerini düşünürler,oysa gördükleri sadece…Bu yüzden güzelliği geçici sanarlar,oysa güzellik ölümsüzdür.Yüzler buruşur,saçlar beyazlar ama ruh eskimez,yıpranmaz,yara almaz.O tüm ihtişamıyla ebediyete kadar güzelliğini korur.Bu güzelliği fark etmek için insanın mutlaka aşık olmasının gerekmesi ne acıdır.

Peki sadece yare mi aşık olmak gerekir?Hayır,siz yar bulamadıysanız,yaratıcıya aşık olun,güzelliklere aşık olun,iyiliğe aşık olun…Emin olun ki aşk tek bir histir,kime olduğunuzdan çok, aşık olup olmamadığınızı bilmeniz önemlidir.